به گزارش افکارنیوز، اتفاقی که واکنش‌های متفاوتی را در جامعه فوتبال برانگیخت و در ادامه کمیته اخلاق را وادار کرد تا حکم محرومیت ۹ ماهه این مدافع جوان را صادر کند. راستش را بخواهید نگارنده هم مثل اغلب اهالی رسانه و فوتبال نسبت به رفتار و برخورد محمدرضا خانزاده انتقاد داشتم. این اتفاق عجیب هزاران سؤال بی‌جواب را در ذهنم ایجاد کرده بود. چند باری هم با تلفن همراه خانزاده تماس گرفتم. گاهی برای پیچاندن، گاهی از روی حس کنجکاوی دردساز(!) خبرنگاری و یافتن سرنخی برای این کلاف سردرگم ولی این جوان تصمیمی برای مصاحبه نداشت. از روزی که حکم محرومیت ۹ ماهه خانزاده صادر شده بود این جوان سکوت اختیار کرده بود اما دیروز(دوشنبه) سفره دلش را برای روزنامه خبرورزشی باز کرد و حرف‌هایی زد که به خواندنش می‌ارزد.

چه شد که این طوری شد؟
به خدا تصویر من این نیست. این تصویری که از من بعد از انتشار آن ویدئو ساخته شد تصویر من نیست.

خودت بگو تصویر محمدرضا خانزاده چیست؟ آیا به اهالی فوتبال حق نمی‌دهی بابت این اتفاق در مورد تو قضاوت کنند؟
تصویر من تصویر جوانی ملی‌پوش است که روی نیمکت پرسپولیس می‌نشیند ولی جیک نمی‌زند. در پست غیرتخصصی بازی می‌کند و صدایش درنمی‌آید. تصویر من شاگرد جوان کروش است که به آن افتخار می‌کنم.

همه اینها قبول اما چرا باید یک فوتبالیست حرفه‌ای به همین راحتی از کوره دربرود؟
بابت این اتفاق هزار بار از مردم، هواداران و پیشکسوتان پرسپولیس و همه عذرخواهی می‌کنم ولی شما یک بار دیگر این ویدئو را نگاه کنید. چرا لحظه‌ای که آن فرد به من توهین می‌کند در این فیلم نیست؟ کسی که این فیلم ویدئویی را منتشر کرده هدفمندانه آن بخش توهین ناموسی طرف را سانسور کرده است. من به عنوان یک جوان افتخار می‌کنم که پیراهن تمامی رده‌های ملی از نونهالان و نوجوانان گرفته تا امید و بزرگسالان را بر تن کرده‌ام و کاش چنین اتفاقی نمی‌افتاد.

نظرت درباره حکم محرومیت ۹ ماهه کمیته اخلاق چیست؟
از روزی که این حکم صادر شد با وجود آن که سنگین‌ترین حکم سال‌های اخیر فوتبال ایران صادر شده ولی یک کلمه هم حرف نزدم و مصاحبه نکردم. طی این مدت خیلی‌ها در قالب دوستی، مشاوره یا هر چیز دیگر تماس گرفتند و به من پیشنهاد دادند علیه این حکم مصاحبه کنم منتهای مراتب سکوت کردم و احترام گذاشتم.

چرا؟ می‌توانستی مثل همه اعتراض کنی و حرفی بزنی.
نمی‌خواهم جامعه فوتبال تصور کنند محمدرضا خانزاده جوان همیشه معترضی است. می‌خواهم این تصویری که از من ساخته شد را پاک کنم.(لحظه‌ای مکثمی‌کند و سپس با صدای گرفته‌تری ادامه می‌دهد) می‌خواهم با رفتار و گفتارم ثابت کنم خانزاده این آدمی نیست که در آن فیلم ویدئویی منتشر شد.

می‌دانیم شرایط بسیار سختی را پشت‌سر می‌گذاری و حتی فیلم اشک ریختن تو را جلوی دوربین یکی از شبکه‌های تلویزیونی دیدیم اما چه تضمینی وجود دارد خانزاده در صورت بخشش یا کاهش محرومیتش دوباره رفتاری این‌چنینی نشان ندهد؟
به خدا شب و روز ندارم. خواب و خوراک ندارم. روح و روانم به‌هم ریخته است. البته هر کس هم جای من بود این حالت را پیدا می‌کرد. به خدا پشیمان هستم. گفتم هزار بار عذرخواهی کردم و لازم باشد هزار بار دیگر هم عذرخواهی می‌کنم.

علی کریمی در مصاحبه با خبرورزشی گفت باید برخوردها محکم و قاطعانه باشد و نباید محرومیت خانزاده مثل خیلی‌ها نصف شود.
من مخلص علی‌آقا کریمی هم هستم. از او و همین‌طور همه پیشکسوتانی که بابت انتشار آن فیلم دل‌آزرده شدند معذرت‌خواهی می‌کنم. من یک جوان هستم. آن روز واقعاً روز خاصی بود.

یعنی چه؟
به هر حال پرسپولیس شکست سنگینی را برابر لخویای قطر پشت‌سر گذاشته بود. حال همه ما خراب بود و همین که می‌خواستیم سوار اتوبوس بشویم آن اتفاق تلخ افتاد. رفتارم را توجیه نمی‌کنم اما آن فرد توی چشم من نگاه کرد و فحش ناموسی داد… اشتباه کردم. می‌دانم اشتباه کردم و باز هم عذرخواهی می‌کنم. بعد از صدور حکم کمیته اخلاق به جز عذرخواهی حرفی نزدم و تمکین کردم. نه وکیلی دارم و نه مدیر برنامه و یک جوان فوتبالیست هستم که از همه جامعه فوتبال و شما رسانه‌ها می‌خواهم به من کمک کنید. در این مدت بسیاری از اهالی فوتبال اظهارنظر کردند و حرف‌هایی زدند. چه آنهایی که انتقاد کردند و چه آنهایی که از من حمایت کردند مخلص تمام آنها هستم. هرگز هم در مقام پاسخگویی برنیامدم چون جالب نبود و احترام به بزرگتر وظیفه من جوان است.

البته مجتبی جباری از تو حمایت کرد و…
دست آقا مجتبی درد نکند. از قول من از او و همه پیشکسوتان و اهالی فوتبال که من جوان را درک کردند تشکر کنید.

بسیار خب، به بخشش خودت چقدر خوشبین هستی؟
من توضيحات لازم را دادم و نامه رسمي هم به كميته اخلاق تسليم كردم و تابع تصميم مسئولان هستم. امروز هم روزنامه خبرورزشي را محرم خود دانسته و فقط ميخواستم درددل كنم وگرنه توقعي از كسي ندارم.