به گزارش افکارنیوز، یحتمل امیر قلعه‌نویی این روزها مصاحبه می‌کند و به کروش می‌تازد. او دستپخت دو فصلش را حاصل تلاش‌های مافیایی و مرموزانه کروش می‌داند.

اطرافیانش هم به او مشاوره لازم را می‌دهند و در نهایت، مردم به شکل دیگری فرض می‌شوند تا سرمربی استقلال از نظر خودش، تبرئه شود. در فوتبال ایران رسم است به مرده لگد می‌زنند. فقط لازم است یکی به زمین بیفتد و عده‌ای بالای سر او ظاهر شوند و هر یک ضربه آخر را با قدرت بیشتری بزنند، درست وقتی کارلوس کروش و تیم‌ملی ۱۰ نفره در جام ملت‌ها به عراق باختند. البته لگد زدن به جسد تیم‌ملی، از شب قبل از بازی با عراق شروع شد، وقتی کسانی که تاکتیک تیم‌شان کشیدن مدافع به خط حمله و سانتر کردن بود، به تاکتیک‌های تیم‌ملی خندیدند و به انتقاد از کارلوس و ایران پرداختند!

آنچه امروز امیر قلعه‌نویی باید از کروش یاد بگیرد، اخلاق، معرفت و منش او است. سرمربی استقلال که از نظر فنی نمی‌خواهد از کروش چیزی یاد بگیرد، حداقل یاد بگیرد که در روزهای شکست یک تیم، نباید به جنازه‌ای که روی زمین افتاده لگد زد. اگر امروز جای کروش و قلعه‌نویی عوض می‌شد، می‌توانستید شاهد مصاحبه‌های توفانی‌‌اش باشید اما به رفتار کروش دقت کنید. سکوت کرده و لام تا کام حرف نمی‌زند. سابقه نداشته او پس از شکست‌های استقلال یک‌بار جمله‌ای بگوید. این رفتار کروش است و شعار نیست وقتی می‌گوید یک مربی نباید بعد از شکست مربی دیگری بگوید باید او را برکنار کنند.

چه فرصتي براي كروش بهتر از اينكه در روزهاي شكست قلعهنويي مصاحبه ميكرد، او را ميكوبيد و همان حرفهايي را تكرار ميكرد كه سرمربي استقلال چند سال است تكرار ميكند اما كروش به خيليها درس مردانگي و حرفهايگري داد و ميتواند از اين بابت الگوي بعضيها باشد. جالب اينجاست كه در مقابل سكوت كروش، حتي او مقصر شكستهاي استقلال هم شده است!