به گزارش افکارنیوز، کی روش به فقدان مهم دیگری بلکه به ناداشته‌های مهم‌تر که باید در دایره عملکرد گروهی و عملکرد تیمی جستجویش کرد، نمی‌پردازد! او کاری به کار نحوه بازی که موجبات کلافگی خودش را هم پدید آورد، ندارد! او انگار ندیده است - و نمی‌دید - که تیم ملی، بی‌آدرس، بدون نقشه و بدون برنامه‌ای که چند نفر را وارد مدار حرکتی خودخواسته و تیم‌ساخته‌ای بنماید، در پی نوعی از فوتبال بود که حسابی برای ارزش‌های تکنیکی فردی و خلاقیت هیچ‌کدام از بازیکنانش، باز نمی‌کرد و توپ را نه عزیز و نه محترم «اصل‌کار» ی نمی‌دانست!

کی روش دلیل بد بازی کردن تیم ملی را، حذف شدن عناصر اصلی‌تر بازی تک‌تک مردان ملی نمی‌داند! او جای علت و معلول را عوض می‌کند! او جای اصل و فرع را عوض می‌کند!
کروش؛ به ضعف آشکار توپ‌رسانی و بازیگردانی خط میانی - به‌رغم حضور آندو، خسرو و شجاعی - اشاره‌ای نمی‌کند!

کی روش به نحوه بازی کردن سردار آزمون که تحت تأثیر خط هافبک تیمش کم‌تأثیر و بی‌فروغ نشان می‌داد، کاری ندارد و حرفی هم ندارد!

کی روش نمی‌گوید ارسال‌های خسرو ناقص بود و حاج‌صفی یک سانتر مفید نداشت!

کی روش انگار چشمی به فرداهای پا به توپ وحید امیری و قدرت دریبل‌زنی مسعود شجاعی و مهدی ترابی و سپس مهدی طارمی نداشت! کروش گویا شوت‌ زدن و لاجرم حرکات منطقه‌ای منجر به فضای شوتزنی را از دستور کار تیم ملی حذف کرده بود!

از اورلپ‌های وریا غفوری و احسان حاج‌صفی خبری نمی‌شد و این همه که شیر بی‌یال و دم و اشکم مولوی را تداعی می‌کرد، ناشی شده بود، از دستور بازی و نه انگیزه غالب شده بر روح بازیکنان!
در واقع تیم ملی از جهت انگیزشی هم مشکلات و مصائب خاص خودش را داشت اما همه اشکالات و تمام غلط‌های حرکتی، ناشی بود از شیوه بازی که در آن حتی «یک - دو» هم نایاب و بلکه حذف شده بود!

برای بازی تیم ملی، ده‌ها عیب و ده‌ها علت - هم حرکتی و تکنیکی و تاکتیکی و هم انگیزشی و مربوط به وادی روح - می‌توان یافت و باید هم یافت! به همین دلیل، درست به همین دلیل است که این تیم آینده‌دار با مردان خوش‌نقشش را نباید به حال خود رها کرد!

تيمي داريم كه ميتواند بهترين تيم باشد و تيمي داريم كه استعداد بد بازي كردنش سر به فلك ميكشد! اين تيم را بايد ساخت! به اين تيم، مجال سربههوايي نبايد داد! با اين تيم، كارها بايد كرد! اين تيم را به ميدان اشتباهات مبنايي، نبايد برد! وظيفه كروش سنگين است! وظيفه كی روش اشتباه نكردن است! اشتباه او، چشم بستن بر اشكالات!