به گزارشافکارنیوز، اینکه تیمی بتواند امکاناتی را ایجاد کند تا بازیکنانی که مشمول خدمت هستند به این تیم‌ها بروند‌؛ هم به این بازیکنان لطف کرده و هم استفاده‌اش را از وجود آنها برده است.

در اینکه سربازها به این تیم‌ها کمک می‌کنند و خودشان هم دوره سربازی را به صورت ورزشی و فوتبالی می‌گذرانند، هیچ شکی وجود ندارد. تراکتورسازی تبریز هم یکی از معدود تیم‌هایی است که این امکان را برای بازیکنان سرباز ایجاد کرده است.
وقتی به فهرست بازیکنان تراکتورسازی نگاه می‌کنیم، سیاهه بلندبالایی از این بازیکنان را می‌بینیم. ۷ بازیکن آماده، سرحال و البته سرباز در تراکتورسازی حضور دارند و همه آنها جزو نیروهایی هستند که مربیان نمی‌توانند از اسم‌شان بی‌تفاوت بگذرند.

همه این بازیکنان برای هر تیمی بازیکن ثابت محسوب می‌شوند. یعنی آنها بازیکنانی نیستند که سرمربی دلش بیاید نیمکت تیمش را در اختیارشان بگذارد.
اگر همه این بازیکنان سرباز در ترکیب تراکتورسازی قرار بگیرند اما چه مجال و میدانی می‌ماند برای خود استعدادهای فوتبال تبریز؟

شما نیک می‌دانید که تراکتور، تیم اول آذربایجان است؛ تیمی با این همه طرفدار دوست‌داشتنی. تراکتورسازی در آن خطه به تنهایی یک قطب مهم فوتبالی است. این روزها حتی آسیا هم برای تماشاگران خوب تبریزی روی تراکتورسازی حساب ویژه‌ای باز می‌کند. پس استعدادهای فوتبال تبریز حق دارند در این تیم فرصت رشد و خودنمایی داشته باشند.
سؤال ما این است بازیکنان بزرگی مانند کریم باقری از کجا آمده‌اند؟ فوتبال‌شان را از کدام تیم شروع کرده‌اند؟ سیروس دین‌محمدی و استعدادهایی نظیر آنها که برخاسته از تیم تراکتورسازی هستند، فوتبال‌شان را از تبریز و این تیم شروع کرده‌اند و به کجاها هم رسیدند.

باقری و دین‌محمدی حتی تا فوتبال اروپا هم پیش رفتند چون تراکتورسازی به بچه‌های شهر خود میدان می‌داد و این بازیکنان از تراکتورسازی به تیم‌ملی و فوتبال اروپا رسیدند.
اینکه تراکتورسازی میتواند از بازیکنان سرباز استفاده کند و حتی تیمش را برای قهرمانی در لیگبرتر ببندد، حق بیچون و چرای همه تبریزیهای عزیز است اما سر بازیکنان و استعدادهای خوب تبریزی هم نباید در اینجا بیکلاه بماند. این تیم بزرگ و ریشهدار قبل از اینکه متعلق به دیگران باشد، مال بازیکنان تبریزی است. متعلق به استعدادهای فوتبال خطهای که میدانیم چقدر میتواند در آینده به فوتبال ما بازیکنان نخبه و ممتاز معرفی کند.