به گزارش افکارخبر، اینکه وزارت ورزش و جوانان نوک پیکان تغییرات را قبل از سرمربی تیم ملی والیبال متوجه امیر خوشخبر سرپرست تیم ملی کرده بسیار جالب است. با این اتفاق و حرکت مسئولان بلند مرتبه وزارت ورزش یاد این ضرب المثل افتادیم " آمد ابرو را درست کند زد چشمش را کور کرد! "

اگر قرار باشد کسی را پدر بازیکنان تیم ملی والیبال دانست بدون شک کسی نیست جز امیر خوشخبر، مردی که در تمام این سالها سعی کرد همچون پدری مهربان در کنار بازیکنان باشد. همان کسی که هرجا بازیکنان هرگرفتاری داشتند به کمک آنها شتافت و سعی کرد چه موقع شادی و چه موقع ناراحتی در کنار آنها باشد.

امیرخوشخبر در طی این سالها یار و یاور داورزنی و بازیکنان تیم ملی بود او که به خوش اخلاق ترین فرد والیبال معروف است شاید این روزها دارد چوب همین خوش اخلاقی اش را هم می خورد. به او می گویند تو باعثبازیکن سالاری در تیم ملی شده ای! چرا باید چنین چیزی را به خوشخبر وصله کرد؟ بخاطر اینکه همیشه سعی کرد با بازیکنان رفتار پدرانه ای داشته باشد؟ بخاطر اینکه هیچ گاه با صدای بلند با آنها حرف نزد؟ بخاطر اینکه همه جا کنارشان بود و تنها نقش حمایتی داشت؟ بخاطر اینکه همیشه دنبال این بود تا مشکلات را برطرف کند تا خدایی نکرده قند در دل بازیکنان آب نشود؟

در اینکه بعضی مواقع از برخی بازیکنان رفتارهای نادرستی دیدیم حرفی نیست اما هر کس شخصیت خودش را دارد و مسئول رفتارهای خودش است. اگر برخی بازیکنان از رفتار خوب خوشخبر سوء استفاده کردند چرا باید حالا خوشخبر جوابگوی رفتار نادرست آنها باشد؟

اگر کادر فنی توانایی کنترل بازیکنان را ندارد، اگر کواچ نمی تواند بازیکنانش را کنترل کند چرا باید خوشخبر پاسوز بقیه شود؟

اگر بحثبازیکن سالاری مطرح است همه مقصرند از مسئولان فدراسیون گرفته تا وزارت ورزش و حتی ما رسانه ها!

داورزنی به عنوان رئیس فدراسیون همیشه حامی بازیکنان ملی بود و سعی کرد در طی این سالها حرف حرف آنها باشد. او برای گرفتن پاداش بازیکنان به هر دری زد و همیشه بهترین امکانات را برای والیبالی ها مهیا کرد که این جای تحسین دارد.

وزارت ورزش هم بی تقصیر در به وجود آمدن پدیده بازیکن سالاری نبود وقتی آنها ۷۵ سکه به بازیکن ملی پاداش می دهند و تنها ۳ سکه به به کادر فنی خودشان باب بازیکن سالاری را مد می کنند. وقتی بازیکن می بیند که بین او و کادر فنی چقدر در پاداش دادن فاصله است حتما حس برتری به خود می گیرد.

ما رسانه ها هم بی تقصیر نبودیم و شاید بیش از حد به والیبالی ها بها دادیم و شاید بیش از اندازه از آنها در مقطعی تعریف کردیم و این اجازه را دادیم که آنها باد در غبغه بیاندازند.

شاید مردم هم در بوجود آمدن این بازیکن سالاری سهم داشته باشند همان هایی که چشم و گوش بسته تنها حمایت کردند اما در نهایت حرف این است که سرپرست تیم ملی کارش را به نحو احسن در طی این سالها انجام داده و اگر اتفاقی رخ داده است همه در آن مقصر هستند.

همه خوب می دانیم اگر تا امروز بازیکنان تیم ملی والیبال با هم متحد بودند و یکدل دلیل اصلی آن وجود فردی همچون خوشخبر بوده است. این را هم خوب می دانیم اگر یک نفر در تیم ملی باشد که بازیکنان روی حرف او حرف نزنند آنهم کسی نیست جز امیر خوشخبر.

چند وقت پیش بود در همین رقابت های جام جهانی از محبوبیت خوشخبر در میان بازیکنان تیم ملی نوشتیم و همه می دانیم که تا چه حد او در میان بازیکنان محبوب است. امیر خوشخبر چهره خوب داستان والیبال ایران است و برای اینکه گوش بقیه را بپیچانیم نباید چهره خوب داستان را خراب کنیم و او قربانی بقیه شود.

درباره خوشخبر بهتر از هر کسی بازیکنان تیم ملی می توانند نظر بدهند اگر چه فردی همچون سعید معروف که مثلا بزرگتر تیم است همچنان بر روی رفتارهای بچه گانه خود پافشاری می کند و می گوید با رسانه ها نمی خواهد مصاحبه کند اما الان زمانی است که آنها باید جواب خوبی های سرپرست را بدهند وقت آن است که مسئولیت رفتارهای غلط خود را قبول کنند و بجای اینکه روزه سکوت بگیرند حق را بگویند و بجای تنها گذاشتن سرپرست از او حمایت کنند.

آقایان اگر شما می خواهید از داورزنی زهرچشم بگیرید، اگر می خواهید بازیکنان تیم ملی را تنبیه کنید، اگر می خواهید والیبال را به خودش بیاورید حق ندارید سر فرد بی گناهی را ببرید. در نتیجه گیری ضعیف تیم ملی و در نوع رفتار بازیکنان شاید خوشخبر آخرین مقصر باشد که شما از آن دارید به عنوان اولین قربانی استفاده می کنید.

والیبال سال مهمی را پیش رو دارد و باید سهمیه المپیک را بگیرد و راهی رقابت های مهمی شود خواهشا در گرفتن تصمیمات کمی دقت به خرج دهید و آینده را هم در نظر بگیرید. تیم ملی بدون خوشخبر موفق تر خواهد بود یا همراه با او؟ بدون شک غیبت خوشخبر در کنار تیم ملی به حاشیه های مخرب این ورزش بیش از پیش دامن خواهد زد و باید کاری کرد که اوضاع والیبال بهتر شود نه اینکه بدتر از این…

در نهایت امیدواریم که وزارت ورزش تصمیم درست و عاقلانه ای بگیرد و این را فراموش نکند که خوشخبر همان کسی است که وقتی تیم خوب نتیجه می گرفت و ماه ها در سفر بود چطور تیم را جمع می کرد و همه از نقش پررنگ او در موفقیت ها می گفتند و ما هم می نوشتیم.