به گزارشافکارخبر، سپ بلاتر؛ میشل پلاتینی را به شخصی کردن مسئله فساد در فیفا و حمله شخصی به وی متهم کرد. بلاتر که مانند پلاتینی از سوی کمیته اخلاق فیفا برای ۹۰ روز حق انجام هیچ گونه فعالیتی در حوزه فوتبال ندارد و متهم است که چهار سال پیش رقمی معادل ۲ میلیون یورو را به صورت غیرقانونی از خزانه فیفا به پلاتینی پرداخته است، در گفت‌و‌گو با خبرگزاری TASS روسیه گفت: من هدف اول همه حملات شدم چون از سه سال پیش و به‌خصوص پس از جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل، یوفا دیگر نمی‌خواست من رئیس فیفا باشم. به همین دلیل مسئولان یوفا به من به عنوان رئیس فیفا حمله کردند اما سایر کنفدراسیون‌ها همچنان حامی من بودند. فقط یوفا سعی داشت که مرا برکنار کند اما موفق نشد. حتی با سونامی که علیه من به راه انداختند من بازهم به عنوان رئیس انتخاب شدم.

وی ادامه داد: آنها سپس موضوع را به اتحادیه اروپا ارجاع دادند و اگر به گذشته نگاه کنید، می‌بینید که اتحادیه اروپا دوبار علیه من قطعنامه صادر کرد و تأکید داشت که بلاتر نباید انتخاب شود اما این مصداق بارز دخالت سیاست در ورزش بود. یوفا به ویروس ضدفیفا که سال‌ها قبل از آغاز ریاست من شایع بود، مبتلا شده است. آنها ویروس آنتی‌فیفا دارند.

بلاتر عنوان کرد: در ابتدا فقط پای یک حمله شخصی در میان بود، جنگ میان پلاتینی و من. او این جنگ را آغاز کرد اما بعد ماجرا سیاسی شد و زمانی که مسئله سیاسی شد دیگر فقط جنگ میان من و پلاتینی نبود. بعد پای کسانی به میان آمد که شانس میزبانی از جام جهانی را از دست داده بودند. انگلیس علیه روسیه(جام جهانی ۲۰۱۸). انگلیسی‌ها جام جهانی را از دست داده بودند. بعدش هم که آمریکا فرصت میزبانی از جام جهانی(۲۰۲۲) را از دست داد و دشمن قطر شد.

رئیس فیفا تأکید کرد: شما اما نمی‌توانید فیفا را نابود کنید. فیفا بانک سوئیس نیست. فیفا یک شرکت بازرگانی نیست. پس کاری که آنها همراه با سوئیس انجام دادند این بود که این حمله را علیه فیفا و رئیس آن ترتیب دادند. شما از خبرگزاری TASS هستید و بهتر می‌دانید که میان کشورتان و آمریکا چه اختلافاتی وجود دارد. جام جهانی یا رئیس فیفا توپی در زمین قدرت‌های بزرگ سیاسی هستند. اگر امتیاز میزبانی جام جهانی(۲۰۲۲) به آمریکا داده می‌شد، ما الان فقط داشتیم درباره یک جام جهانی خوب در روسیه حرف می‌زدیم و هیچ خبری از افشاگری درباره مشکلات موجود در فیفا نبود. انگلیسی‌ها هم بازنده‌های بدی هستند. درست است که بریتانیایی‌ها این بازی زیبا را خلق و بازی جوانمردانه را هم معرفی کردند، اما فقط یک رای برای میزبان انگلیسی‌ها از جام جهانی وجود داشت. آنها در همان دور اول حذف شدند. هیچ کسی نمی‌خواست که انگلیس میزبان شود.

بلاتر از روند آماده‌سازی روسیه برای میزبانی از جام جهانی ۲۰۱۸ نیز تمجید کرد و گفت: به روس‌ها می‌گویم شما خوب نیستید، شما بهترین هستید چون دارید سخت تلاش می‌کنید و مطمئن باشد که حامی دارید. اگر هم چیزی اشتباه باشد به سراغ یک کمیته(کمیته اخلاق) نمی‌روید و آن را شخصاً با رئیس(فیفا) مطرح می‌کنید. می‌دانید چیزی که من در روسیه دوست دارم این است که در شرایط سخت هم رئیس جمهور این کشور، ولادیمیر پوتین از من حمایت می‌کند. این خوب است. من هم در تمام بحث‌ها و در تمام شرایط حامی او هستم.

بلاتر سپس به ریشه اختلافاتش با پلاتینی اشاره و تأکید کرد: چرا پلاتینی از من متنفر است؟ باید از خودش بپرسید تا ما هم بدانیم. دلیلش این بود که او می‌خواست رئیس فیفا شود اما او برای ریاست آنقدر شهامت نداشت. فیفا دارد خوب کار می‌کند. فیفا دارد رقابت‌ها و برنامه‌های توسعه فوتبال را برگزار می‌کند. فیفا آنقدر خوب سازماندهی می‌شود که حتی رقبای بزرگش در آلمان هم لب به اعتراف گشوده‌اند و می‌گویند که فیفا سازمان‌یافته‌تر از فوتبال آلمان است. از زمانی که من رئیس فیفا شده‌ام، از این سازمان یک شرکت بازگانی بزرگ ساخته‌ایم و طبیعی است که هر کسی به این موضوع حسادت می‌کند.

بلاتر در ادامه فاسد بودن سیستم اداری فیفا را تکذیب و از تصمیم کمیته اخلاق فیفا برای تعلیق فعالیتش انتقاد کرد.

او گفت: فیفا در بحران نیست. اداره فیفا هم در بحران نیست. فیفا زمانی وارد بحران می‌شود که شما در یک روز از شر رئیس آن، دبیر کل آن و نایب رئیس‌‌ها خلاص شوید. مشکل در مدیریت و در سازوکار فیفا این است که رئیسش تنها کسی است که در کنگره انتخاب می‌شود. سایر اعضای فیفا توسط کنفدراسیون‌های متبوعه‌شان انتخاب می‌شوند. پس از این رو من رئیس سازمانی هستم که خودم انتخابش نکرده‌ام و از همین رو اداره کردن فیفا بسیار سخت است.

بلاتر درباره محرومیتش هم اظهار داشت: فکر می‌کنم که این بحران هیچ ارتباطی به فعالیت مجرمانه من داشته باشد. اگر روزنامه‌ها را باز کرده و اگر تلویزیون نگاه کنید، هر روز گفته می‌شود که بلاتر باید برود. این کاملاً مزخرف است. این عدالت نیست. من این آدم‌ها را مشغول به کار کردم، جایی که الان در کمیته اخلاق هستند اما آنها حتی شهامت ندارند که به حرف‌های من، دبیرکل فیفا یا پلاتینی گوش کنند. آنها یک تحقیقات مختصر انجام دادند و سه روز بعد مرا محروم کردند. فکر می‌کنم این تصمیم در نتیجه فشار رسانه‌ها بود، فشار آنها برای خلاص شدن از دست رئیس فیفا. متأسفانه پلاتینی هم در همان قایقی بود که من بودم. کمیته اخلاق می‌خواست بگوید که ما در خدمت رئیس فیفا نیستیم و کاملاً مستقل عمل می‌کنیم. این اشتباه است. آنها می‌توانند مستقل عمل کنند اما نیازی نیست که علیه من فعالیت کنند.