به گزارش افکارنیوز،

محمد مایلی کهن در گفت و گویی درباره انتخاب علی کفاشیان به عنوان رییس فدراسیون فوتبال در سال 86 اظهار داشت:کفاشیان از بد حادثه آمد.او همراه با شهنازی و علی آبادی کاندیدا بودند.آن دو نفر کنار رفتند و در نهایت کفاشیان رییس فدراسیون شد.من 18 سال در دفتر مشترک فدراسیون ها بودم و به نوعی کفاشیان زیر نظر ما بود.

 وی درباره اینکه فرد صریح اللهجه ای است و برخی می گویند پشتش به جایی گرم است گفت:به دین و مذهب من با کسی نیستم.عضو سازمان اطلاعاتی یا نظامی نیستم.من پشتم به خدا گرم است.بعد از آن هم به خدا بیامرز مادرم.من پسر خوبی برای مادرم نبودم و آن طور که باید و شاید از او مراقبت نکردم و این موضوع من را اذیت می کند.

سرمربی پیشین تیم ملی خاطرنشان کرد:دفعه دوم که قرار شد سرمربی تیم ملی شوم می دانستم سرمربی تیم ملی بودن می تواند یک سوپر بیزنس باشد اما همه مخالف من بودند.من نمی خواستم سرمربی شوم.جامعه دچار تنش بود.به آقایان می گفتم حالا در شرایطی که جامعه دچار مشکل سیاسی و اجتماعی هست من باید با فوتبال مشکلات را حل کنم.در آن شرایط که مشخص بود ما نمی توانیم راهی جام جهانی شویم.به یکی از دوستان نزدیکم  زنگ زدم و زار زار گریه کردم.می گفتم چه جوری من یک لاقبا که همه مخالفند را دوباره سرمربی تیم ملی می کنی؟خدایا تو دیگر کی هستی؟خدایا من سگ درب خانه ات هم نیستم.

وی ادامه داد:من چیز پنهانی ندارم.وقتی در مقطع اول سرمربی تیم ملی بودم،کل پول و هتل و لباس در اختیارم بود.به بازیکنان تیم ملی 300 دلار می دادیم و خودم هم 300 دلار می گرفتم.در حالیکه می شد چند برابر این را برداشت کرد.کی روش برای هر برد خارج از خانه 6 هزار دلار می گیرد و برای هر مساوی 3 هزار دلار دریافت می کند.حالا چه گوام باشد چه تیم دیگری.

 مایلی کهن درباره موضوع برکناری خود از تیم ملی در مقطع دوم گفت:در آن زمان به جز سرمربیگری تیم ملی،من سرمربی تیم سایپا هم بودم و با استقلال بازی داشتیم.یک بر صفر عقب بودیم و در نهایت 1 بر 1 شدیم.من هیچ رفتار بدی انجام ندادم و در حالیکه روی سکوها بودم،شعارهای سازمان یافته ای علیه من دادند.

وی ادامه داد:خدا داوود جورابلو،هوادار فقید استقلال را بیامرزد.برخی پس از فوت او پیش من آمدند و از طرف او حلالیت طلبیدند.این جریان فحاشی به خانواده من هدایت شده بود.آنها جلوی چشم پسرم به خانواده ام فحاشی کردند.بعد هم آن بیانیه را نوشتم. با کسی هم مشورت نکردم.این را بگویم اگر الان به آن زمان برگردیم بدتر از آن بیانیه را می نویسم..آنجا یک جایی بود که دلم شکسته بودند.ساعت 2 و 3 صبح بود که آنها را نوشتم.به من اجبار شده بود سرمربی تیم ملی شوم اما به خانواده ام تعرض شده بود.

 

مایلی کهن درباره اظهارنظری که روی آنتن زنده برنامه 90 داشت و گفت که علاقه زیادی به داریوش،خواننده داشته است گفت:من زیاد رفیق ندارم.آنهایی که با من رفیق هستند به معنای واقعی رفیق هستند.یکی از آنها نادر فریادشیران است.او بچه خوبی است و رفیق است.فرد دیگری هم به نام رضا صنیعی است.ما با هم خیلی رابطه نزدیکی دارم.او به من می گوید تو 70 کیلیویی،از این وزن 69/99999 وجودت است و یک گرم عقل داری.کاش 5 گرم عقل داشتی.چه کار داری؟پدر ما را در آوردی و پدر خودت را در آوردی.

 

وی ادامه داد:من واقعیت را می گویم.خدا دکتر علی شریعتی را رحمت کند.امام(ره)، شهیدمطهری و مرحوم طالقانی به جای خودشان.داریوش هم از افرادی بود که نقش اساسی در انقلاب داشت.او شعرهای انقلابی می خواند.سال 2000،زندانی و یاور همیشه مومن اثرگذار بودند.من هنوز هم آهنگ های او را گوش می کنم.دروغ نمی گویم.

سرمربی پیشین تیم ملی درباره اینکه آیا بیان لفظ کی روشی پور به عادل فردوسی پور در برنامه 90 به صورت فی البداهه بود یا نه گفت:بله،فی البداهه بود.

مایلی کهن درباره اینکه آیا علاقه ندارد خاطرات دوره حضورش در زندان اوین را بنویسد اظهار داشت:آن 3،4 روز خوش گذشت.اگر ادامه پیدا می کرد حتما دل نوشته هایم را می نوشتم.