به گزارش افکارنیوز،

کارلوس از اینکه باز برای تمرین کردن تیمش در زمین اصلی ممانعت قرار بوده به عمل بیاید و خیلی سخت توانستند وارد زمین اصلی شوند، شاکی بود، اگرچه بیش از مسئولان آزادی، مسئولان فدراسیون که تازه نامه رسمی شان را ساعت 5 عصر روز قبل از تمرین برای ورزشگاه فرستاده بودند، تقصیر داشتند.

این ذهنیت قبلی که نمی خواهند زمین را به تیم ملی بدهند، وقتی تشدید شد که با رفتن تیم برای تمرین، سرمربی متوجه می شود، شیر آب دستشویی های ورزشگاه را بسته اند و تعدادی از بچه ها در دستشویی به مشکل می خورند!

کارلوس جمع بندی اش می شود که مسئولان درحال کارشکنی علیه تیم ملی هستند، درحالی که طبق یک روال معمول، تقریبا از دیرباز، وقتی مسابقه ای در ورزشگاه نبوده، شیرآب ها را قطع می کنند و مسئولان تدارکات تیم ملی اگر یک فلکه آب را باز می کردند ، خیلی از این دعواها راه نمی افتاد تا سرمربی عصبانی از این اتفاقات، اولین مسئول از ورزشگاه را که دم دستش می بیند، عامل قطری ها خطاب کند.

سابقه ذهنی کارلوس از نشدن های پیاپی، در مسیر تحقق برنامه هایش برای آماده سازی تیم ملی و جزئیاتی که مدام در فوتبال ایران نادیده گرفته می شوند ، هر بار چنین حوادث ناخوشایندی را رقم می زند که تکرارش برای هیچ یک از ارکان ورزش ایران، از سرمربی تیم ملی تا مسئولان فدراسیون فوتبال و یا نمایندگان وزارت ورزش، زیبنده نیست.