به گزارش افکارنیوز،

مرثیه تکراری افت قیمت محصولات کشاورزی با شروع فصل برداشت در شهرستان رودبار جنوب شروعی بس تاسف بار دارد.

هرساله با آغاز فصل برداشت محصولات کشاورزی در رودبار بادهای ناشی از گرم شدن هوا مزارع این شهرستان را درمی‌نوردند و گرد و غبار جازموریان که از خشک‌ سالی‌های اخیر خشک‌شده است بر تن رنجیده محصولات کشاورزی این منطقه می‌نشینند.

پر شدن کانتینرها به قیمت سرریز شدن جیب دلالان نه منفعت کشاورزان

چرا به محض اینکه گوجه منطقه روی کار می آید سر و کله دلالان  پیدا می شود و با شگردهای خاص بر بی رونقی بازار فروش غالب می شوند و هیچ کس یارای مقاومت و مبارزه با مافیای دلالی را ندارد.

روزانه صد ها کامیون،وانت و کانتینر در رودبار جنوب در حال بارگیری هستند ولی به قیمت سرریز شدن جیب دلالان و نه منفعت کشاورزان.

خلاصه در شهرستان رودبار جنوب،هوا گرم است،بازار دلالی گرم،ضرر و زیان گرم ،الا دل کشاورزان.

کشاورز رودباری در حالی زمین‌های کشاورزی را از دوردست نگاه می‌کند که حاصل ماه‌ها تلاش و کوشش شبانه‌روزی و هزینه‌هایی که با وام و قرض از دیگران متحمل بود حالا در اوج برداشت محصولات کشاورزی بر دوشش سنگینی می‌کند.

وضعیت کنونی با شعار اقتصاد مقاومتی مغایر است

عزیزی تولیدکننده محصولات کشاورزی در شهرستان رودبار جنوب با ابراز گلایه مندی از افت شدید قیمت گوجه به خبرنگار رودبار ما گفت: افزایش هزینه گازوئیل برای موتورپمپ‌های کشاورزی، هزینه آب، اجازه زمین، بذر، سم و کود و…  هرسال افزایش می‌یابد اما همیشه در زمان برداشت قیمت محصولات کشاورزی به‌شدت افت می‌کند و به ۵۰۰ و۲۰۰ تومان می‌رسد و فرقی هم نمی‌کند چه محصولی است.

وی ادامه داد: مسئولان در سال اقتصاد مقاومتی باید برای تولید بومی و کار و تلاش کشاورزان ارزش قائل شوند و اجازه ندهند که این‌گونه سرمایه‌های خرد کشاورزان به پول‌های هنگفت در جیب دلالان تبدیل شود.

این تولید کننده محصولات کشاورزی گفت: کسی باور نمی‌کند یک کیلو گوجه ۵۰۰تومان را در بازار بفروشیم این قیمت حتی از نرخ بذر مصرفی هم پایین‌تر است.

وی افزود: بسیاری از کشاورزان نرخ آبی را که برای آبیاری مزارع داده‌اند بسیار بیشتر از قیمتی می‌دانند که محصولشان فروخته می‌شود.

خورشید برپهنه گسترده دشت ها و مزارع رودبار جنوب غروب می‌کند و هنوز هم کشاورز محروم رودباری مانده است با وجود اینکه آغاز فصل برداشت او حتی دیگر توان هزینه کردن برای برداشت و عرضه به بازار را ندارد.

کشاورزی که به وعده و وعیدهای مسئولانی فکر می‌کند که در دولت های مختلف از حمایت از تولید ملی سخن گفته‌اند اما زمانی که پای عمل می‌رسد بی برنامگی و عدم حمایت جای تمام شعارهایشان را می‌گیرد.