به گزارش افکارنیوزبه نقل از ایسنا، «پل لئونارد نیومن» متولد ۲۶ ژانویه ۱۹۲۶ از بزرگ‌ترین بازیگران تاریخ سینما محسوب می‌شود که نقش‌آفرینی او در فیلم‌های گنگستری همچنان در اذهان زنده است.

او در هفت سالگی برای اولین‌بار در اجرای تئاتر «رابین هود» در مدرسه به‌روی صحنه رفت. نیومن در جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی آمریکا خدمت کرد، اما به‌علت ابتلا به کوررنگی از خدمت سربازی معاف شد.

نیومن برای اولین‌بار در سال ۱۹۵۳ در نمایشی به نام «پیک نیک» به روی صحنه تئاتر رفت و بعد از این نمایش بود که با کمپانی برادران وارنر قراردادی امضا کرد و اولین‌بار با فیلم «جام نقره‌ای» در سال ۱۹۵۴ وارد دنیای هنر هفتم شد.

پس از آن با فیلم «کسی آن بالا مرا دوست دارد»(۱۹۵۶) و در ادامه با فیلم «گربه روی شیروانی داغ»(۱۹۵۸) نقش مقابل الیزابت تیلور را بازی کرد.
در دهه ۵۰ «مارلون براندو» سرشناس‌ترین چهره سینمای آمریکا و جهان بود، اما اصول حرفه‌ای که وی به آن اعتقاد داشت، موجب شد او در هر فیلمی بازی نکند. به‌همین جهت تهیه‌کنندگان به‌دنبال چهره‌هایی شبیه او بودند تا بتوانند جایگزین او کنند.

پل نیومن از معدود بازیگرانی بود که دوره گذار هالیوود از دهه ۵۰ به دهه‌های ۶۰ و ۷۰ را با موفقیت گذراند. «تابستان گرم طولانی»، «تیرانداز چپ‌دست»، «پسرها دور پرچم جمع شوید»، «فیلادلفیایی‌های جوان»، «بیلیاردباز»، «نغمه‌های پاریسی»، «پرنده شیرین جوانی»، «هاد»، «نوع تازه‌ای از عشق»، «هارپر»، «لوک خوش‌دست»، «بوچ کسیدی و ساندنس کید»، «پیروزی»، «گاهی پنداری بزرگ»، «پول توجیبی»، «نیش» و «آسمان‌خراش جهنمی» از معروف‌ترین فیلم‌های این دوره زمانی بودند که پل نیومن در آن‌ها نقش‌آفرینی داشت.

نیومن علاوه‌بر بازیگری، در عرصه فیلم‌سازی نیز فعال بود و چهار اثر بلند سینمایی از جمله «راچل راچل»(۱۹۶۸)، «تاثیر اشعه گاما بر گل‌های همیشه بهاری مردی در ماه»(۱۹۷۲)، «باغ‌وحش شیشه‌ای» و «بازی موش و گربه» را ساخت.

آخرین نقش‌آفرینی پل نیومن در سینما در سال ۲۰۰۳ رقم خورد که در فیلم جاده پردیشن» نقش مقابل تام هنکس را بازی کرد و در سال ۲۰۰۷ رسما از دنیای بازیگری خداحافظی کرد.

نیومن در عرصه فعالیت‌های انسان دوستانه نیز فعال بود و به پناهندگان در کوزوو و چندین کشور دیگر کمک‌های میلیون دلاری انجام داد. او از مخالفین جدی جنگ ویتنام بود که «ریچارد نیکسون» را برای حمله به این کشور مورد انتقاد قرار داد.

در ژوئن ۲۰۰۸ زمانی که نیومن برای کارگردانی اجرای تئاتر «موش‌ها و آدم‌ها» جان اشتاین‌بک آماده می‌شد، پزشکان از ابتلای وی به سرطان ریه خبر دادند. وی روز ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۸ در سن ۸۳ سالگی درگذشت.

پل نیومن طی چند دهه فعالیت سینمایی ۱۰بار نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول شد که تنها یک‌بار در سال ۱۹۷۸ برای فیلم «رنگ پول» این عنوان را کسب کرد. البته آکادمی اسکار جایزه انسان دوستانه(۱۹۸۷) و جایزه اسکار افتخاری(۱۹۸۹) را به وی اعطا کرد.

وی در سال ۱۹۶۲ جایزه بافتا و در سال ۱۹۹۵ جایزه خرس نقره‌ای برلین را برای بهترین بازیگری گرفت. نیومن در سال ۱۹۵۸ بهترین بازیگر جشنواره کن انتخاب شد و چهار جایزه بهترین بازیگر مرد گلدن گلوب در کارنامه افتخارات سینمایی او دیده می شود.

مرور دوباره پیام‌های تسلیت و ابراز احساسات بزرگان دنیای سینما پس از درگذشت این بازیگر فقید هالیوود خالی از لطف نیست؛ «جورج کلونی»، بازیگر نام‌آشنای هالیوود و سفیر صلح سازمان ملل گفت: «نیومن همه‌چیز را نه فقط برای ما بازیگران، بلکه برای همه فراهم کرد.»

«رابرت ردفورد»، همبازی «پل نیومن» در فیلم‌هایی چون «بوچ کسیدی و ساندنس کید» و «نیش» گفت: «لحظه‌هایی هستند که در قالب جمله نمی‌توان احساسات را بیان کرد. من دوست واقعی‌ام را از دست دادم. زندگی من و این کشور با وجود او جلوه دیگری داشت.»

«سالی فیلد»، دیگر بازیگر مشهور هالیوود که در فیلم «فقدان رذالت» با «نیومن» هم‌بازی بود نیز در جملاتی گفت: «بسیار خوشبختم که با او آشنا شدم. جهان با وجود او خوش‌تر بود.»

«دانیل کراگ» که در «جاده‌ای به سوی تباهی» در کنار «پل نیومن» ایفای نقش داشت نیز اظهار کرد: «او یکی از بزرگ‌ترین بازیگران تاریخ سینمای جهان و مردی خوش‌چهره بود. با مرگ او، یک عصر بازیگری به پایان رسید.»

«ویکتوریا پرینسیپال»، هم‌بازی «نیومن» در فیلم «قاضی روی بین» نیز گفت: «نیومن عرصه بازیگری را برای بسیاری از ما هموار ساخت. سخاوت او برای همه آن‌هایی که او را می‌شناختند، آشکار و برای آنها الهام‌بخش بود.»

«دان گلیکمن»، رییس انجمن سینمای آمریکا در پیامی به مناسبت درگذشت ستاره سینمای هالیوود اعلام کرد: «او استاد هنر بازیگری بود. هنرمندی که مورد احترام بازیگران هم‌عصر خود بود و همه‌ علاقه‌مندان سینما به او عشق می‌ورزیدند.»

رابرت فارستر، نایب رییس "انجمن پل نیومن" كه بیش از۲۵۰ میلیون دلار كمكهای انساندوستانه در جهان داشته است، اعلام كرد: هنر پل نیومن بازیگری، علاقهاش به رانندگی و عشق او خانواده و دوستانش بودند. اما قلب و روح او به ساخت جهانی بهتر برای همه مردم تعلق داشت.